تبلیغات
مرجع معرفی جنگ افزار و تجهیزات نظامی - طراحی اولین هواپیمای یکپارچه بال در داخل کشور


مرتبه
تاریخ : چهارشنبه 18 مرداد 1391



این هواپیما به عنوان نسل جدید هواپیماهای بدون سرنشین نظامی و غیر نظامی ظاهر خواهد شد. هواپیمای کرار 110 با توجه به نوع طراحی دارای قابلیت های منحصر به فردی می باشد و بارز ترین ویژگی آن طراحی توسط جمعی از دانشجویان رشته تعمیر و نگهداری و اویونیک هواپیما در مرکز آموزش فنون و خدمات هوایی مشهد است.

هواپیمای یکپارچه بال کرار 110


در این پروژه آقایان سهیل پورعباس و صمد رجعتی به سرپرستی محمدرضا مروی و زیر نظر مهندس نقیب زاده همکاری داشته‌اند و بزرگترین گلایه ایشان عدم حمایت از جانب مسئولین زیربط می‌باشد.


طراحی نظامی و تجاری، با سرنشین و بدون سرنشین، هواپیما مدل طراحی شده توسط تیم تحقیقاتی شرکت بال سازان پرند شرق بوده و به شکل متداول امروزی نیست.


با توجه به هواپیماهای امروزی نصب بال بر روی بدنه خود عاملی برای جلوگیری از سرعت های بالا در پرواز بوده و موجب افزایش مصرف سوخت (به علت drag حاصله از نصب بال) و پایین آمدن بازدهی هواپیما می‌گردد که برای حل این مسئله در هواپیماهای نظامی کمپانی های مختلف اقدام به طراحی هواپیماهایی با بالهای متغیر کردند که این نوع نیز دارای مسائل و مشکلاتی بوده اما با توجه به تحقیقات به عمل آمده توسط بزرگترین مراکز تحقیقاتی هوا و فضا در دنیا مانند NASA و DARPA و ... یکپارچه سازی بال و بدنه هواپیما موجب افزایش بازدهی عملکرد بهتر آن می‌شود که شرح خواهیم داد.


طراحی سطح مقطع هواپیمای کرار 110 بر اساس آخرین استاندارهای NASA انجام گرفته و از نکات اولیه که می‌توان برای آن ذکر کرد این است که هواپیمای فوق در مقایسه با انواع هواپیماهای سایز مشابه دارای نسبت L/D (نیروی بالابرنده به اصطکاک) بالاتری است و این یعنی هواپیمای K110 در اولین مورد و مهمترین آن که بازدهی، قابلیت حمل سوخت و ادوات نظامی و حمل مسافر در نمونه تجاری می باشد بسیار بهینه تر از هواپیماهای در سایز مشابه می‌باشد.

این پرنده یکپارچه بال که طراحی آن برگرفته از سطح مقطع Airfoil است، دارای توزیع Lift یکسان و کاهش Drag به دلیل حذف نقاط اتصال بال و بدنه می‌باشد لازم به ذکر است که در هواپیماهای امروزی نیروی Lift توسط بالها به دست می آید اما با توجه به طراحی این هواپیماهای امروزی نیز نیروی Lift توسط بالها به دست می آید اما با توجه به طراحی این هواپیما نه تنها از قسمت بالها بلکه از بدنه نیز نیروی Lift حاصل می‌شود.

با توجه به محاسبات فنی، با افزایش Surface (سطح برخورد با هوا) می توان نیروی Lift را افزایش داد که از این خاصیت برای افزایش عملکرد بهتر هواپیما استفاده شده است.

هواپیماهای امروزی دارای سر و صداهایی هستند که بخشی مربوط به موتور و بخشی دیگر مربوط به شکل آیرودینامیکی بدنه آنها می‌باشد که با توجه به برخورد با هوا در سرعت های مختلف ایجاد آلودگی صوتی می‌کند و یکی از نقاط قوت K110 کاهش آلودگی‌های صوتی در ماموریت ها است.

با توجه به تحقیقات و طراحی های انجام شده و توانایی نشست و برخواست به صورت عمودی (VTOL) این پرنده قابلیت پرواز در هر شرایط و فرود در هر زمین ناهمواری را دارد و می‌توان از آن برای فرود روی آب و حرکت و پرواز از روی آب استفاده کرد. (ضمن اینکه قابلیت اختفای زیر آب نیز برای این پرنده در فازهای بعدی فراهم شده است.)

استفاده از دوربین های 360 درجه و دوربین های جایرویی باعث شده تا قابلیت ارسال عکس، فیلم و اطلاعات به توانایی های این پرنده منحصر به فرد اضافه شود که اطلاعات مورد نظر با توجه به عمود پروازی هواپیما می تواند بسیار دقیقی تر ارسال شود.

در جمع بندی کلی می توان مزایای این هواپیما را چنین بیان کرد:

1- افزایش حمل ادوات نظامی نسبت به ابعاد مشابه هواپیماهای موجود.
2- بهینه سازی مصرف سوخت
3- افزایش ضریب ایمنی پرواز
4- کاهش هزینه ها و کاربرد بیشتر در ماموریت های هوایی
5- توانایی نشست و برخواست در هر شرایط و مکان حتی روی آب، اختفای زیر آب
6- قابلیت ارسال همزمان تصویر و اطلاعات
7- عکس برداری هوایی

موارد استفاده از پرنده منحصر به فرد K110

1- در بخش نظامی شامل:
- جهت مرزبانی در نمونه UAV
- عکاسی و شناسایی در نمونه های UAV و با سرنشین
- جهت حمل محموله های خاص به مناطقی که هواپیماهای موجود قابلیت انجام ماموریت ندارند
- با توجه به VTOL بودن و قابلیت نشست و برخواست این پرونده روی آب می توان ماموریت های مهمتری را برای این پرنده در نظر گرفت.
2- در بخش تجاری شامل:
1- نقشه برداری
2- جنگل بانی و حفاظت از مراتع
3- آتش نشان هوایی (در مناطق حساس)
4- کشاورزی
و ...


گروه تحقیقاتی کرار 110 در پاییز 85 فعالیت خود را آغاز نمود و تحقیقات خود را در زمینه‌ی هواپیمای آمفی و چند منظوره تا سال 87 ادامه داد. در بهار 88 تحقیقات فازهای 1 و 2 به اتمام رسید.

گروه با 4 نفر شروع به ساخت نمونه ی اولیه در فضایی به وسعت 36 متر مربع نمود، در زمستان 88این گروه به طور رسمی با نام «شرکت بال سازان پرند شرق» تعداد اعضای خود را به 6 نفر افزایش داد و با استفاده از اساتید متخصص در زمینه هوافضا و تعمیر و نگهداری هواپیما به عنوان مشاور توانست در بهار 89 گواهی ثبت اختراع هواپیمای چندمنظوره ی کرار 110 را دریافت نماید.

در حال حاضر این شرکت با بیش از 4000 نفر ساعت کار تحقیقاتی در 4 فاز پرنده‌ی کرار 110 و 5000 نفر ساعت کار کارگاهی و هزینه ای بالغ بر پانصد میلیون ریال، کار ساخت نمونه های A, B, C, D پرنده کرار 110 را به اتمام رسانید و در حال گسترش تحقیقات خود در فازهای 3 و 4 و افزودن امکانات جدید به فازهای 1 و 2 می باشد که در این راستا برنامه های ذیل بسیار حائز اهمیت است؛

برنامه اول

1- ساخت و آزمایش پرنده کرار 110 در فازهای 1، 2 و 3 و تحویل آن به بخش تولید جهت تولید نمونه ی مدل
2- پایه گذاری واحد گسترش تحقیقات

برنامه دوم

1- اجرای فاز 4 و انجام آزمایشات جهت تولید و اجرا (مدل)
2- اضافه کردن واحد الکترونیک جهت بومی سازی تجهیزات ناوبری و ...


منبع : www.catc-ac.ir


طبقه بندی: هوانوردی غیرنظامی، 
ارسال توسط عرفان غلامی
آرشیو مطالب
نظر سنجی1
به نظرشما وضعیت سوریه چه خواهد شد؟







نظر سنجی2
خبرنامه