تبلیغات
مرجع معرفی جنگ افزار و تجهیزات نظامی - آشنایی با انواع بمب ها(قسمت اول)


مرتبه
تاریخ : جمعه 22 دی 1391
تصویر
بمب هیدروژنی :
در بمب مهیب هیدروژنی، بر خلاف بمب اتمی كه از تكنیك شكافت برای انفجار استفاده می‌كند،‌ از روش جوش هسته‌ای برای انفجار استفاده می‌شود.
از آنجایی كه این بمب براساس همجوشی هسته‌های دوتریوم (H21) و تریتیوم (H31) ایزوتوپ‌های هیدروژن عمل می‌كند، به بمب هیدروژنی معروف شده است.
برای اینكه واكنش گداخت صورت گیرد، انرژی جنبشی هسته‌های شركت‌كننده باید به اندازه‌ای باشد كه آنها بتوانند بر دافعه الكترواستاتیكی بین پروتون‌های درون دوتریوم و تریتیوم غلبه كنند.
همین باعث می‌شود كه نیروهای جاذبه قوی‌تر، ولی كوتاه برد هسته‌ای نقش برتر را بر عهده بگیرند.
انرژی جنبشی مورد نیاز،‌ متناظر با دمای 108 درجه كلوین است كه به سهولت در انفجار بمب اتمی (شكافتی) قابل حصول است.
دمای زیاد اگرچه لازم است،‌اما كافی نیست. زیرا در صورتی كه فشار فوق‌العاده زیادی بر مخلوط دوتریوم- تریتیوم اعمال نشود، نتیجه حاصل را كه بمب شكافتی تقویت شده می‌نامند، حاصل نخواهد شد.
مشكل ایجاد همزمان دمای زیاد و فشار زیاد؛ مانع عمده‌ای بر سر راه اختراع بمب هیدروژنی بود. در سال 1951 پس از چند اقدام ناموفق، استینسلاو آلام ریاضیدان و ادواردتلر فیزیكدان با همكاری یكدیگر توانستند این معما را حل كنند.

در حالی كه برخی از جزئیات این مسأله هنوز شدیداً سری باقی مانده، خصوصیات كلی بمب هیدروژنی كاملاً شناخته شده است.
بمب هیدروژنی در واقع یك بمب اتمی است كه در مركز آن ایزوتوپ‌های سنگین هیدروژن دوتریوم و تریتیوم و یا فلز بسیار سنگین لیتیوم قرار دارد. بمب اتمی به عنوان چاشنی شروع‌كننده واكنش است.
با انفجار بمب اتمی دمایی معادل ده‌ها میلیون درجه كلوین در مركز توده سوخت ایجاد می‌شود، همین دمای بالا سبب تحریك اتم‌های سبك شده و آنها را با هم جوش می‌دهد.
در اثر جوش هسته‌ای اتم‌های سبك با یكدیگر، انرژی بسیار زیادی تولید می‌شود. به همین دلیل است كه در موقع انفجار یك بمب هیدروژنی (گداختی) دو قارچ مشاهده می‌شود، قارچ اول مربوط به شكست اتم‌های اورانیوم یا پلوتونیوم است و قارچ دوم مربوط به پدیده جوش اتم‌های سبك با یكدیگر است كه به مراتب از قارچ اول بزرگ‌تر و مخرب‌تر است.
واكنشی كه در خورشید اتفاق می‌افتد، نتیجه همجوشی ایزوتوپ‌های سنگین هیدروژن با یكدیگر است. لازم به یادآوری است كه دمای درونی خورشید چند میلیون درجه است.
در حالی كه دمای سطح آن 6000 درجه است. اگر روزی ذخیره هیدروژن خورشید تمام شود زمان مرگ خورشید فرا می‌رسد، البته زمان مرگ خورشید را 5 تا 6 میلیارد سال دیگر پیش‌بینی می‌كنند.
نخستین آزمایش بمب هیدروژنی یا به عبارتی دیگر گرما- هسته‌ای با اسم رمز مایك در نوامبر سال 1952 در جزیره كوچكی به نام الوگالب در مجاورت انی وتاك در جزایر مارشال انجام شد.
وزن تجهیزات به كار رفته در این انفجار شامل دستگاه‌های تبرید به بیش از 65 تن می‌رسید. از آنجایی كه در این سیستم مستقیماً از ایزوتوپ‌های دوتریوم و تریتیوم مایع استفاده می‌شد، به آن لقب بمب خیس داده بودند.
شدت انفجار معادل 4/10 مگاتن،‌ تی.ان.تی بود نتایج انفجار بسیار هراسناك بود. قطر گوی آتشین حاصل از این انفجار به 5كیلومتر رسید، به طوری كه جزیره الوگالب تقریباً تبخیر شد و حفره‌ای به عمق 800 متر و شعاع دهانه 3 كیلومتر بر جای ماند.

تصویر

اما قدرتمندترین بمب هیدروژنی كه تا كنون منفجر شده است، با نام تزار و با اسم رمز ایوان در 14 هفته با رهبری فیزیكدان معروف شوروی سابق با نام خاریتون و با مشاركت آندره ساخاروف معروف طراحی شد.
این طراحی برای انفجاری به شدت 100 مگاتن تی.ان.تی در نظر گرفته شده بود، حال آن كه قدرت مدل ساخته شده برای كاهش اثرات آن به نصف كاهش یافته بود. شوروی سابق از بزرگترین بمب‌افكن آن دوران خود یعنی توپولف- 95 برای پرتاب این بمب 27 تنی استفاده كرد.
به دلیل مشكلات عدیده در حمل این بمب بزرگ و سنگین، بمب را از ارتفاع 11 هزار متری و با یك چتر 800 كیلوگرمی توسط خلبان معروف روسی دورنانتسف بر روی جزیره ناوایا- زملیا پرتاب كردند و آن را تبدیل به جهنم كردند.
از پیامدهای این انفجار هولناك، كورچاتف از دانشمندان برجسته هسته‌ای شوروی سابق مجبور به كناره‌گیری از پژوهشی درباره تسلیحات هسته‌ای شد. بر اثر انفجار بمب تزار گوی داغ بسیار بزرگی تشكیل شد كه از فاصله 1000كیلومتری به وضوح قابل مشاهده بود.
ارتفاع ابر قارچی شكل ناشی از انفجار به 64 كیلومتر رسید و موجودات زنده در فاصله 100كیلومتری محل انفجار دچار سوختگی نوع سوم شدند. انفجار و صدای آن به حدی بود كه در فنلاند شنیده شده و حتی باعث شكستن شیشه‌های منازل شد.
میزان انرژی آزاد شده معادل 1017×1/2 ژول بود كه معادل یك درصد انرژی است كه خورشید در زمان معادل یعنی 8-10×9/3 ثانیه تولید می‌كند.
یك نكته دیگر كه باید به آن توجه داشت این است كه انرژی آزاد شده از یك انفجار هیدروژنی بسیار بیشتر از انفجار یك بمب اتمی است، زیرا برای اندازه بمب‌های اتمی یك حد بالا وجود دارد كه در ماورای آن قدرت تخریبی این بمب‌ها خیلی بیشتر نمی‌شود، به علت آن كه ماده شكافت‌پذیر آنها پیش از آنكه بتواند دچار شكافت شود،‌ پراكنده می‌گردد، اما برای بمب‌های هیدروژنی چنین حدی وجود ندارد، بنابراین قدرت تخریب آن نامحدود است.
تكنیك همجوشی هسته‌ای در آینده شاید موجب تولید برق توسط نیروگاه‌های گداخت شود. در حال حاضر چندین كشور پیشرفته دنیا، در كشور فرانسه در حال ساخت نخستین نیروگاه گداخت با نام Iter می‌باشند كه در صورت موفقیت‌آمیز بودن پروژه افق جدیدی بر روی چشم جهانیان در زمینه به دست آوردن انرژی پاك، ارزان و لایزال گشوده خواهد شد.



بمب الکترومغناطیسی:

یک بمب الکترو مغناطیسی سلاحی است که از وابستگی عمیق انسان به برق بهره می بردوبر همین اساس طراحی شده است.با به کارگیری یک نمونه از این بمب های الکترومغناطیسی در یک منطقه ،ژنراتورها از کار خواهند افتاد،موتور اتومبیل ها دیگر روشن نخواهند شدوحتی امکان برقراری ارتباط تلفنی نیز وجود نخواهد داشت.به عبارت دیگریک بمب الکترومغناطیسی اساسی وپیشرفته ی بزرگ می تواند یک شهر را از نظر امکانات وتجهیزات زندگی ،200سال به عقب برگرداند

تصویر

ارتش ایالات متحده از سال ها پیش ،ایده ی بمب های الکترو مغناطیسی را دنبال می کرده است وخیلی ها معتقدند هم اکنون چنین جنگ افزاری در زرادخانه ی این کشور موجود است.همچنین تروریست ها می توانند با
ساخت بمب های الکترومغناطیسی ساده وباتکنولوژی پایین،خطری برای کشورها به حساب آیند
اساس کار بمب الکترومغناطیسی (ایی ام پی) یا به طور کامل تر(الکترومگنتیک پالس) یک سلاح با پالس الکترو مغناطیس که آن را می نامندتقریبا ساده است ،اینگونه بمبها جهت غلبه بر
جریان برق ،توسط یک میدان الکترومغناطیسی قوی طراحی شده اند.همه میدانیم که یک میدان الکترومغناطیسی به خودی خود ،اثر خطرناکی ندارند .سیگنال های رادیویی که امواج اف ام،ای ام،تلویزیون ومکالمات موبایل را مخابره می کنند تماما الکترو مغنا طیسی هستند.
یک فرستنده ی رادیویی ساده ، توسط ایجاد نوسان در جریان برق عبوری از یک مدار ،ایجاد میدان مغناطیسی می کند.این میدان می تواند دریک رسانای دیگر همچون آنتن رادیو، جریان الکتریکی به وجود آورد.اکر سیگنال الکتریکی نوسان دار ،اطلاعات به خصوصی را نمایش دهد ،گیرنده می تواند آنها را کشف واجرا نماید.یک مخابره ی رادیویی ضعیف تنها جریان الکتریکی مورد نیاز جهت انتقال سیگنال به یک گیرنده را تامین خواهد کرد .ولی اگر قدرت سیگنال یا همان میدان الکترومغناطیسی را به شدت افزایش دهیم ، می تواند جریان برق بسیار بزرگتری به وجود آوردجریان برق بزرگ ایجاد شده توسط این عمل ،باعث سوختن اجزای نیمرسانای رادیو خواهد شد و آن را از کار خواهد انداخت .البته کوچکترین نگرانی شما از این حادثه ،خرید یک رادیوی جدید خواهد بود.
میدان مغناطیسی قوی نوسان دار می تواند جریان برق بسیار بزرگی را در هر جسم رسانای دیگر ایجاد نماید.این آنتن های اتفاقی وغیر عمد ،می توانند جریان برف را به تمامی وسایل برقی در ارتباط با خود انتقال دهند.مثلا یک شبکه ی کامپوتری عظیم را در نظر بگیرید که توسط خطوط تلفن با یکدیگر در ارتباط هستند.در این صورت با به وجود آمدن جریان عظیمی در خطوط تلفن،تمامی شبکه نابود خواهد شد.یک موج بلند خیلی بزرگ می تواند وسایل نیمه رسانا را بسوزاند،سیم کشی ها را ذوب کند،باتری ها را از بین برده وحتی ترانسفورماتورها را منفجر نماید.
طرح تولید جنگ افزارهای «ای ام پی» از مدت ها مطرح بوده استاز دهه ی 1960 تا 1980 میلادی ،نگرانی آمریکا حمله ی «ای ام پی» اتمی بود.این نگرانی به سال 1950 میلادی وتحقیقات بر روی بمب های اتمی باز می گردد. زمانی که انفجار اتمی آزمایش بر فراز اقیانوس آرام ،باعث قطع روشنایی خیابان های بخش هایی از هاوایی در صدها کیلومتر دورتر شد و اختلالاتی را در تجهیزات رادیویی پیرامون خود وتا شعاع بزرگی که حتی استرالیا را در بر می گرفت ؛ به وجود آورد.تحقیقات محققین در آن سالها نشان داد که فوتون هایی که توسط اشعه ی گاما به دست آمده از انجار اتمی شدید پراکنده شده بودند با تعداد بیشماری از الکترونهایی که از اکسیژن ونیتروژن در اتمسفر آزاد شده بودند برخورد کرده واین سیل بزرگ الکترونی فعل وانفعالاتی را نیز با میدان مغناطیسی زمین انجام داده وبدین وسیله جریان الکتریکی نوسان داری ایجاد نموده که باعث بوجود آمدن میدان مغناطیسی قدرتمندی شده بود.این پالس الکترو مغناطیسی ایجاد شده ،جریان الکتریکی قدرتمندی را در مواد رسانای موجود در دامنه ی وسیعی از انفجار صورت گرفته ،ایجاد کرده بود که باعث از کار افتادن برخی وسایل برقی شده بود.
در طول جنگ سرد ،بیشترین بیم ایالات متحده از شوروی سابق ،فرستادن موشک اتمی به ارتفاع 50 کیلومتری از سطح شهرهای مهم آمریکا ومنفجر ساختن آن بود که باعث از کار افتادن تمامی تجهیزات برقی در اکثر نقاط این کشور می شدولی چنین حادثه ای هیچگاه رخ نداد
امکان استفاده ی برخی کشورها از چنین سلاحی ، هنوز هم وجود دارد ولی این گونه سلاحها جای خود را به جنگ افزارهای غیر اتمی چون بمب الکترومغناطیسی داده اند.البته این گونه از«ای ام پی» ها نمی توانند دامنه ی عملیاتی«ای ام پی»های اتمی را داشته باشند ولی جهت فلج کردن موضعی نیروهای دشمن(مثلا در یک عملیات و...)می توانند بسیار کارآمد باشند .به احتمال زیاد ،ایالات متحده از جنگ افزارهای «ای ام پی»در زرادخانه ی خود بهره مند است.ولی نوع این بمب ها برای هیچکس مشخص نیست.بر اساس برخی گزارشات ،اکثر تحقیقات این کشور بر سر ساخت مدل «اچ پی دبلیو اس»این بمب هاست.مدل «اچ پی دبلیو اس »یا به طور کامل تر« های پاور میکرو ویوز »گونه ی بسیار قدرتمندتر همان مایکروویوهای موجود در آشپزخانه هاست که می توانند پرتو متمرکزی از انرژی مایکروویو تولید نمایند.چنین جنگ افزاری احتمالا می تواند بر روی موشک های کروز قابل نصب باشد .البته مدلهای ساده تری از بمب های الکترومغناطیسی نیز در جهان وجود دارد که از آن جمله می توان «اف سی جی » را نام برد.این بمب از یک لوله ی حاوی مواد محترقه در داخل یک سیم پیچ مسی تشکیل یافته است لحظه ای قبل از انفجار ماد شیمیایی محترقه که از قسمت انتهای لوله به سمت جلو صورت می گیرد؛سیم پیچ مسی موجود در آن توسط تعداد کثیری از خازن ها انرژی گرفته ویک میدان الکترو مغناطیسی ایجاد می نماید.




بمب ساعتی:
بمب ساعتی بمبی است که زمان انفجار آن با ساعت یا وسیله‌ای زمان‌سنج، تعیین و تنظیم می‌شود. اجزای آن باتری، چاشنی، خرج انفجاری، و زمان سنج است.

تایمر :در بمبها ی ساعتی دونو ع تایمر بکار می‌رود
الف:الکتریکی

ب:دست ساز( مکا نیکی یا الکتریکی ) نحوه عملکردآنها که همان برقراری ارتباط الکتریکی درزمان معین بین باطری وچاشنی الکتریکی است با هم یکسان است.

چاشنی الکتریکی:در این نوع چاشنی از جریان الکتریکی برای فعال کردن خرج اولیه استفاده می‌شود. هر چاشنی الکتریکی ازسه قسمت اصلی ساخته شده که عبارت‌اند از:
الف:المنت

ب:خرج که از دو قسمت :

۱- خرج اولیه فولمینات جیوه یا استون پروکسید است.که جزء مواد حساس طبقه بندی می‌شوند.

۲-خرج ثانویه که معمولاً از پتن که نیمه حساس است استفاده می‌شود.

ج:لوله باریک فلزی

مواد منفجره: که بسته به نوع مصرف و مصرف کننده متغیراست مثلا:TNTیاC۴ یا باروت وغیره.
باطری

تصویر





بمب خوشه ای:
  بمب های خوشه ای از لحاظ تکنیکی جزو سلاح های متعارف محسوب می شوند اما در میدان نبرد همانند سلاح های نامتعارفی چون سلاح های شیمیایی می توانند موجب کشتار وسیعی شوند. چنانچه این بمبها درست عمل کنند می توانند در وسعتی به اندازه 10 برابر زمین فوتبال هرکسی را کشته یا مجروح سازند، عملا این بمب ها چرخ گوشتهای هوایی هستند و هر چیزی را در سر راه خود خرد می کنند.بمب خوشه ای به عنوان مهمات ضد نفر به کار می رود و از یک پوسته اصلی تشکیل یافته که حاوی تعداد زیادی بمب های کوچک شبیه نارنجک است. انفجار بمب اصلی باعث رها شدن و پراکنده شدن بمب های کوچک در محیط اطراف می شود .


تصویر

بمب خوشه ای، بمبی با پوسته نازک است که از هواپیما یا توسط توپخانه پرتاب می شود و بمبهای کوچکی از آن به بیرون پرتاب می شود. نقش اصلی آن کشتار سربازان دشمن می باشد. اگرچه بمب های خوشه ای ویژه ای برای عمل بر علیه باند فرودگاه، ادوات زرهی و بمب های خوشه ای مین پخش کن نیز طراحی شده اند.
سیر تکامل:
بمب های خوشه ای توسعه یافتند تا کارایی حملات هوایی را به ویژه در برابر اهداف کوچک مانند افراد بهبود بخشند. یک بمب منفرد، کمتر برای این منظور قابل استفاده است چرا که ناحیه کمی را پوشش می دهد و کارایی آن به دقت نشانه گیری هنگام پرتاب بستگی دارد. عمل یک بمب خوشه ای مانند چهل پاره است، یعنی منطقه وسیع تری را توسط تعداد بیشتری از بمب های کوچک پوشش می دهد.
اولین بمب خوشه ای که عملیاتی شد، اس دی 2 آلمانی بود که به صورت کلی بمب پروانه ای اطلاق و نامیده می شود. این بمب در جنگ جهانی دوم بر علیه اهداف نظامی و غیر نظامی به کار گرفته شد. تکنولوژی ساخت آن به صورت مستقل در کشورهای آمریکا، روسیه و ایتالیا توسعه داده شد. بمب خوشه ای –در انواع گوناگون- اکنون به عنوان یکی از جنگ افزارهای استاندارد هوا پرتاب در بسیاری از کشورها درآمده است.

گلوله های توپخانه نیز از چنین قاعده ای پیروی می کنند. آنها را به صورت نوعی گلوله "مهمات متعارف اصلاح شده" می نامند. اسم عامیانه بمب خوشه ای در ارتش آمریکا –به خاطر تعداد زیاد انفجاراتی که بوجود آورده است- ترقه است.

انواع بمب خوشه ای:
یکی بمب خوشه ای به صورت ساده پوسته ای توخالی است که محتوی 3 تا 200 بمب کوچک می باشد. بمب های کوچک ممکن است که دارای چترهای کوچک یا بالچه ای برای کاهش سرعت سقوط باشند تا هواپیما بتواند آن را در ارتفاع کم رها کرده و فرار کند.

بمب های خوشه ای ضد نفر به صورت انفجاری ساخته می شوند تا بتوانند نفرات را از بین ببرند و اهداف بدون زره را نابود کنند. بمب های خوشه ای ضد زره دارای گل میخ هایی با خرج مخروطی شکل هستند که بتوانند زره تانک ها و زره پوشها را سوراخ کند. بمب های خوشه ای ضد باندهای فرودگاه اغلب به نحوی طراحی شده اند که می توانند قبل از انفجار در آسفالت فرو بروند. این امر به آنها اجازه می دهد تا سطح باند را خرد و پر از چاله چوله کنند. بمب های خوشه ای مین پخش کن در هنگام سقوط منفجر نمی شوند بلکه محموله خود را مانند یک میدان مین پخش می کنند تا بمب های کوچک بعدا منفجر شوند.

بمب های خوشه ای آتش زا –که بمب های آتشین نیز نامیده می شوند- برای ایجاد آتش سوزی طراحی شده اند؛ اما اغلب این گونه بمب ها دارای ترکیباتی از بمب های ضدنفر و ضد زره می باشند. این گونه از بمب های خوشه ای به صورتی گسترده توسط دو طرف در بمباران های استراتژیک جنگ جهانی دوم بکار گرفته شد.

در طی دهه 50 و 60 میلادی، آمریکا و شوروی سابق بمب های خوشه ای را برای به خدمت گرفتن سلاح های شیمیایی طراحی کردند که از گازهای مرگبار مانند سارین یا گاز اشک آور پر شده بودند. اگرچه فشارهای بین المللی استفاده از این جنگ افزار را ممنوع ساخته است. اما هر دو کشور دارای ذخایر سلاح های شیمیایی در زرادخانه خود هستند.

بمب خوشه ای ضد برق –سی یو 94- اولین بار توسط آمریکا در جنگ داخلی کوزوو بکار گرفته شد. این بمب ها شامل مهمات مخصوص فنی هستند. هر بمب دارای خرج اندکی است که رشته های رسانا –فیبر کربن یا آلومینیوم که با پشم شیشه پوشیده شده اند- را پراکنده می کند. هدف آنها از کار انداختن و ضربه زدن به خطوط انتقال نیرو –بوسیله ایجاد اتصال کوتاه بین خطوط فشار قوی یا در پست های برق فشار قوی- می باشد. در اولین حمله؛ این بمب ها 70 درصد توان الکتریکی صربستان را از بین بردند. گزارش شده است که 500 نفر به مدت 15 ساعت بکار گرفته شده اند تا محوطه یک پست برق را از این رشته ای رسانا پاکسازی کنند.

بمب های خوشه ای مدرن اغلب چند منظوره هستند و از بمب های ضد نفر، ضد زره و ضد فلز در آنها به صورت ترکیبی بکار رفته است.

یک مسیر قابل پیشرفت در طراحی بمب های خوشه ای، ساخت بمب خوشه ای باهوش است که از مدارات راهنما استفاده می کند و به اهداف خاصی –معمولا اهداف زرهی- حمله می کند. بعضی از انواع جدید این گونه بمب ها عبارتند از بمب آمریکایی سی بی 97 که در جنگ داخلی کوزوو و جنگ دوم خلیج فارس بکار رفت و فیوزهای آن مجهز به سنسور هستند. بمب های خوشه ای ضدزره ممکن است که اگر هدفی را نیافتند، پس از برخورد با زمین به صورت خود به خود منفجر شوند تا در تئوری خطر آسیب موازی به اهداف غیر نظامیان از بین برود. محدودیت این گونه بمب ها در قیمت آنها است. بمب های هوشمند چندین بار از بمب های خوشه ای معمولی که قیمتی اندک دارند و به سادگی ساخته می شوند گران تر هستند.

بسیاری از سازمان ها و افراد مانند صلیب سرخ و سازمان ملل به صورتی جدی با بکار بردن بمب های خوشه ای مخالف هستند چرا که غیر نظامیان زیادی تا به حال طعمه این گونه بمب ها شده اند. تهدید ویژه این سلاح برای غیر نظامیان به دو صورت مطرح می شود: اول اینکه آنها محدوده خیلی وسیعی را پوشش می دهند و ممکن است در ناحیه ای که بمب رها شده است هم اهداف نظامی و هم مناطق غیر نظامی واقع شده باشند. منطقه ای که توسط این بمب ها پوشیده می شود می تواند به بزرگی 2 یا 3 زمین فوتبال باشد. این خصوصیت بمب های خوشه ای به ویژه هنگامی برای غیر نظامیان مشکل زا می شود که در نواحی پر جمعیت این گونه بمب ها بکار روند. دلیل دوم به نوع بمب بکار رفته، بستگی دارد. بین 1 تا 40 درصد بمب های کوچک رها شده در هنگام برخورد با زمین منفجر نمی شوند. این بمب هی منفجر نشده متراکم، پس از پایان درگیری ها منطقه ای خطرناک را بوجود می آورند و ممکن است که به صورت ندانسته برای مدت ها به صورت یک میدان مین عمل کند. اندازه کوچک و رنگ بمب های کوچک آنها را برای عابرین مخصوصا بچه ها جالب توجه می سازد. هنوز در لائوس و مرکز ویتنام بمب های خوشه ای رها شده در جنگ ویتنام تهدید کننده اند و در کوزوو، افغانستان و عراق تعدادی از غیرنظامیان در اثر انفجار بمب های خوشه ای عمل نکرده کشته می شوند. به هرحال، بمب های خوشه ای هنوز توسط هیچ پیمان بین المللی ممنوع نشده اند و در بسیاری از دولت های عضو ناتو به عنوان سلاحی مشروع و موثر به حساب می آیند.



بمب کثیف:
بمب کثیف نوعی ماده منفجره است که به منظور پراکنده کردن مواد خطرناک رادیواکتیو در سطحی وسیع طراحی شده است. ممکن است شما هم مثل خیلی های دیگر، وقتی دو عبارت بمب و رادیواکتیو را می شنوید، ناخودآگاه به یاد یک جنگ هسته ای تمام عیار بیفتید. ولی قوی ترین قدرت تخریبی یک بمب کثیف، آسیب های ناشی از پرتوهای رادیواکتیو نیست، که ترس و اضطراب شدید است.
بمب کثیف بیشتر از آنکه شبیه به یک بمب هسته ای با قدرت تخریب بالا باشد، به یک بمب با مواد منفجره معمولی شبیه است، ولی ترس از ترکیبات آن می تواند مردم را به سر حد مرگ بکشاند، همانند خطر سیاه زخم در ایالات متحده که در سال ۲۰۰۱ روی داد وعلیرغم آنکه فقط تعداد اندکی از مردم مبتلا شدند، تمامی شهروندان ایالات متحده شرایطی پر اضطراب و ترسناک را تجربه کردند.

تصویر

بمب کثیف چگونه کار می کند ؟
بمب کثیف یا بمب پخش کننده مواد رادیواکتیو از نظر تئوری بسیار ساده است: یک ماده منفجره معمولی مانند TNT که همراه با مواد رادیواکتیو در یک محفظه قرار گرفته اند. این بمب نسبت به یک بمب هسته ای بسیار ساده تر، ارزان تر و البته کم اثرتر است، والبته هنوز از قابلیت تخریب انفجاری و آسیب های تشعشعی برخوردار است.
مواد منفجره از طریق گاز بسیار داغی که به سرعت منبسط می شود، موجب آسیب های تخریبی فراوانی می شوند. ایده اصلی بمب کثیف هم این است که به جای آنکه از این قدرت انبساطی گاز در جهت تخریب استفاده شود، به عنوان پخش کننده مواد خطرناک رادیواکتیو در سطحی وسیع استفاده شود. هنگامی که انفجار پایان یافت، مواد رادیواکتیو به صورت ابری از غبار در فضا پخش می شود که همراه با وزش باد، در سطحی وسیع تر از محل انفجار پراکنده می شود. اثر تخریبی طولانی مدت بمب، تشعشع یونیزه کننده مواد رادیواکتیو است. اتمها را یونیزه کند و مجموعه ای از یونهای مثبت و منفی را درون سلولها ایجاد کند. این پدیده در بدن انسان بسیار خطرناک است، زیرا جریان الکتریکی ناشی از حرکت یونها می تواند واکنش شیمیایی غیر طبیعی را در سلولها آغاز کند. علاوه بر اینها، این یونها ممکن است مولکولهای DNA را که حاوی کدهای ژنتیکی انسان هستند، مورد حمله قرار داده و آن را بشکنند. سلولی که رشته DNA آن شکسته شد، یا می میرد و یا مولکول DNA خودش را به شکل دیگری ترمیم می کند که با شکل پیشین خود متفاوت است و به آن جهش ژنتیکی می گویند. اگر بسیاری از سلولها بمیرند، بدن دچار بیماری های مختلف می شود.
ولی اگر DNA جهش کند، سلول ممکن است سرطانی شود و سرطان در بدن پخش شود. تابش رادیواکتیو هم چنین می تواند در کارکرد سلول اختلال ایجاد کند که منجر به بروز علایمی می شود که از آن به بیماری تشعشع یاد می شود. بیماری تشعشع می تواند مرگ آور باشد، ولی مبتلایان به آن می توانند با درمان های پیشرفته از آن نجات پیدا کنند، بخصوص اگر پیوند مغز استخوان روی آنها صورت پذیرد.
تابش یونیز کننده از ایزوتوپ های رادیواکتیو ( رادیو ایزوتوپ ها ) ساطع می شوند. ایزوتوپ های رادیواکتیو، اتمهایی با هسته ناپایدار هستند که با گذشت زمان دچار واپاشی می شوند؛ به عبارت دیگر، آرایش پروتون ها و نوترون ها در هسته اتم و الکترونها در اطراف اتم به شکلی تغییر می کند که موجب می شود خصوصیات اتم تغییر کند. این واپاشی رادیواکتیو، انرژی فراوانی را در قالب تشعشع های یونیزه کننده آزاد می کند.
ما همیشه مقادیر اندکی از این تشعشع های یونیزه کننده را دریافت می کنیم که منشأ آنها طبیعی است: پرتوهای کیهانی که از فضا می آیند، ایزوتوپ های رادیواکتیو طبیعی، دستگاههای تابش X و مواردی از این دست. البته این تشعشع های طبیعی هم می توانند عامل بروز سرطان شوند، ولی احتمال ابتلا بسیار اندک است. چون ما در برابر مقادیر بسیار اندک آنها قرار داریم.
انفجار یک بمب کثیف، سطح این تشعشع را فراتر از مقدار معمول خود می برد و متناسب با آن، احتمال ابتلا به سرطان و بیماری تشعشع را افزایش می دهد. یک بمب کثیف بلافاصله تعداد زیادی از انسانها را نمی کشد، بلکه موجب می شود تعداد زیادی از انسانها در چند نسل به دلیل ابتلا به بیماری های لاعلاج جان بدهند.



انواع بمب های کثیف :
طرح های مختلفی برای ساختن یک بمب کثیف وجود دارد. انواع مختلف مواد انفجاری در مقادیر متنوع، بمب هایی در ابعاد مختلف و با قابلیت های انفجاری متنوع پدید می آورند و انواع و مقادیر مختلف مواد رادیواکتیو، می تواند موجب آلودگی مناطق مختلف تا اندازه های مختلف شود. برخی از این طرح ها عبارتند از:
• یک بمب کوچک که شامل یک تکه دینامیت و مقدار بسیار کمی ماده رادیواکتیو است.
• یک بمب متوسط، همانند یک خودروی کوچک که پر از مواد منفجره و مقدار بیشتری ماده رادیواکتیو است.
• یک بمب بزرگ، همانند یک کامیون پر از مواد منفجره و مقادیر زیاد مواد رادیواکتیو.
• به دست آوردن مواد منفجره معمولاً کار سختی نیست، ولی دست یابی به مواد رادیواکتیو کار بسیار سختی است، زیرا فقط در مرکزهای حفاظت شده و اماکن تحقیقاتی وجود دراند. با این حال برخی منابع در سراسر جهان وجود دارند که از حفاظت خوبی بهره مند نیستند و ممکن است در آینده خطر ساز شوند.
۱- در بیمارستانها مقادیر بسیار اندکی از مواد رادیواکتیو وجود دارد که در پزشکی هسته ای کاربرد دارد، همانند سنریوم ۱۳۷
۲- در دانشگاهها، مقادیر اندکی از مواد رادیواکتیو وجود دارد که در تحقیقات علمی مورد استفاده قرار می گیرند.
۳- مراکز پرتوتابی غذایی، از تابش های رادیواکتیو کبالت ۶۰ استفاده می کنند تا باکتری های مضر روی غذا را نابود کنند.
۴- معادن طبیعی اورانیوم در سراسر جهان وجود دارند و برخی از آنها که در آفریقا واقع شده اند، از حفاظت چندانی برخورد نیستند. اورانیوم طبیعی رادیواکتیو است، ولی غلظت آن در حدی نیست که مستقیماً در تهیه بمب های هسته ای مورد استفاده قرار گیرد.
۵- مقادیر نسبتاً زیادی از باتری های هسته ای مصرف شده در سطح کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق پخش شده است این مولد های قابل حمل گرما الکتریکی از مقادیر قابل توجهی استرونسیوم ۹۰ برخوردار هستند که ایزوتوپ رادیواکتیو بسیار قدرتمندی است.
۶- سوخت های هسته ای مصرف شده در راکتورهای روسی قدیمی که معمولاً در زیر دریایی های قدیمی و از کار افتاده هسته ای یافت می شود.
۷- برخی مواد با رادیواکتیویته بسیار پایین هم در برخی وسایل زندگی روزمره یافت می شوند که جمع آوری آنها، می تواند نوعی تهدید به شمار آید. همانند مواد رادیواکتیو به کار رفته در حسگرهای هشدار دهنده رود.


آُسیب های ناشی از بمب کثیف :
جدای از این که بدانیم بمب کثیف چگونه تهیه می شود و خطر دست یابی سودجویان به آن چقدر زیاد است، پرسش مهم این است که اگر کسی چنین بمبی را منفجر کند، چه اتفاقی روی می دهد؟ پاسخ دقیقی برای این پرسش موجود نیست. شما می توانید از ده متخصص در این زمینه بپرسید و ده پاسخ متفاوت دریافت کنید. تعیین دقیق اثرات یک بمب کثیف کار پیچیده ای است، چرا که عوامل بسیاری در این راه دخالت دارند؛ حتی وزش باد هم در تأثیرات چنین بمبی دخالت دارد!
یک بمب کثیف معمولی را در نظر می گیریم که بین ۵/۴ تا ۲۳ کیلوگرم ماده منفجره در بر دارد و مقدار بسیار کمی از ماده رادیواکتیو رده پایین همانند کبالت ۶۰ یا سزیوم ۱۳۷ که در آزمایشگاههای یک دانشگاه می توان آنها را پیدا کرد. چنین بمبی قدرت تخریب وحشتناکی ندارد. هر گونه مرگ آنی یا تخریب اولیه فقط به خود ماده منفجره برمی گردد. البته ماده منفجره مواد رادیواکتیو را در فضا پخش می کند و احتمالاً سطحی به مساحت چند کیلومتر مربع را آلوده خواهد کرد. البته بمب هایی که از ضایعات رادیواکتیو نیروگاههای هسته ای یا ژنراتورهای هسته ای قابل حمل استفاده می کنند، آسیب های بیشتری وارد خواهند کرد، ولی کارکردن با این مواد به مراتب دشوارتر است؛ چرا که تابش این مواد به قدری شدید است که در طول زمان ساختن و حمل و نقل بمب، سازندگان را از پای در می آورد.
در شرایط انفجار یک بمب معمولی، اگر در طول یک روز از شر لباس های آلوده خلاص شویم، حمام بگیریم و منطقه را پاکسازی کنیم، احتمالاً هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد. انفجار بمب میزان تابش رادیواکتیو را از حد مجاز بالاتر می برد، ولی مقدار آن خیلی نیست. بدن انسان می تواند در کوتاه مدت، به خوبی از عهده مقابله با این اثرات برآید. البته مردمی که خیلی به انفجار نزدیک بوده اند، احتمالاً به بیماری تشعشع مبتلا می شوند و نیاز به مراقبت های بیمارستانی دارند.
نگرانی اصلی در مورد تابش های بلند مدت است. بسیاری از ایزوتوپ های رادیواکتیو، با مواد دیگر بسیار خوب واکنش می دهند ( از جمله با بتن و فلزات ) و از این رو نمی توان بدون نابود کردن قطعات ساختمانی، تمامی مواد رادیواکتیو را پاکسازی کرد. حتی پس از آنکه گروههای پاکسازی بخش اعظم مواد مضر را جابجا کردند، باز هم بخش اندکی از این مواد باقی می مانند که می توانند تا سالها و بلکه دهها سال به تشعشع دهند. هر کس در چنین منطقه ای زندگی کند، به طور منظم و در دوره ای طولانی تحت اثر تابش های مضر قرار می گیرد و احتمالاً به سرطان مبتلا خواهد شد.
پرسشی که اکنون مطرح می شود، این است که آیا این مقدار اندک، می تواند خطر بسیار اندکی را متوجه مردم بکند، خطری به مراتب فراتر از عوامل فعلی ایجاد کننده سرطان؟ دانشمندان برای پاسخ به این پرسش، دو دسته می شوند: گروه نخست معتقد است که اگر دولت، چند هفته تا چند ماه را به پاکسازی منطقه بگذراند، آنگاه خطرات احتمالی قابل صرفنظر خواهد بود. اما گروه دوم، می گویند ممکن است شدت حمله بمب کثیف به قدری زیاد باشد که یک شهر را برای سالها و حتی دهها سال غیر قابل سکونت نماید.
این که کدامیک از این دو نظر درست است، چیزی است که نمی توان با قطعیت گفت. برای هر دو پاسخ نمونه هایی وجود دارد. هیروشیما و ناکازاکی که به دلیل انفجار بمب هسته ای در معرض تابش های شدید رادیواکتیو قرار گرفتند، ولی امروزه کاملاً ایمن هستند. از سوی دیگر، مناطقی در اطراف نیروگاه هسته ای چرنوبیل وجود دارند که به دلیل تابش شدید رادیواکتیو هنوز ناامن محسوب می شوند.


ادامه دارد....



منبع:میلیتاری



طبقه بندی: بمب ها،  سلاح های اتمی شیمیایی ومیکوبی، 
برچسب ها: آشنایی با انواع بمب ها، بمب، جنگ افزار، worldarmy، worldarmy.mihanblog.com، جنگ جهانی دوم، ایالات متحده، دانشگاه هاروارد، كوكتل مولوتف، امریكا، جنگ ویتنام، اسرائیل، بمب شیمیایی، جنگ شیمیایى، the birthday of chemical warfare، گازهای خفه كننده، نیروهای آلمان، حملات وسیع شیمیایی، تهاجم ایتالیا به اتیوپی، جنگ ژاپن و چین، سلاح مرگبار، جنگ عراق عله ایران، جنگ اول جهانی، عملیات والفجر 8، فاو، كربلای 4و 5، منطقه كردستان عراق، عوامل شیمیایی جنگی، عوامل ناتوان كننده، incapacitating agents، هیدروژن سیانید، PBX، تی ان تی، پودر آلومینیوم، اکسپلوسیو، Plastic Bonded Explosive، بی ال یو – صد وشانزده، BLU-116 Advanced Unitary Penetrator، بی ال یو – صد وهیجده، BLU-118/B Thermobaric Warhead، ترموباریک، Thermobaric، بی ال یو – صد و سیزده، BLU-113 Super Penetrator، ارتش آمریکا، سیرکولار – ارور – پروبابیلیتی، Circular Error Probability :CEP، MK-904، FMU-113، BSU-49/B، Ballute، عملیات طوفان صحرا، ایگاه های موشکی سام، پایگاه های ضد هوایی، ناو های هواپیما بر، بمبهای چند منظوره و ترکشی، مب ضد پرسنلanti personnel، بمب ضد تانک و زره anti armor، بمب ضد تاسیسات، بمب ضد کشتی، مب ضد هوا پیما، بمب ضد باند، بمب های میکروبی، A-6E و A-10 و F-14D و F-15 (تمامی مدلها) و F/A-18 (تمامی مدلها) و F-111، نیروهای دریایی و هوایی، ادوات زمینی متحرک، پشتیبانی هوایی نزدیک، مقابله ی هوایی دقیق با ادوات زمینی، حمله ضد شناورهای دریایی، بمب افکن A-6E، مسافت سنج هاى لیزرى (LRF)، جنگ افزار LGB، جنگنده مادر، F-16، هواپیماهاى بمب افكنF-14D، هواپیماهاى بمب افكن F-117، خلیج فارس، Laser Guided Bombs، جنگنده F-14D، GBU12، بمب هدایت شونده، A-10A B-1B B-2 B-52 F-4G F-15A-E F-16A-D F-111D-F F-117A، موشک Lance، کلاهک W-70، سوخت D-T، موشک Sprint، کلاهک W-66، تانک تی ـ 72، سلاح ضد نفر تاکتیکی، شوروی، سلاح ضد موشک، سلاح های تاکتیکی علیه نیروهای زرهی، حمله هوایی، هویتزر، رادیواکتیویته، زره پوش فولادی، سلاح های هسته ای، خودروهای زرهی، بمب نوترونی، ارتش ناپلئون بناپارت، اکتری، ویروس، قارچ، بمب اتمی، تسلیحات کشتار جمعی، WEAPON OF MASS DESTRUCTION، دفاع ضد هوایی، بمب هدایت شونده لیزری، بمب گرافیتی: بمب گرافیتی، بمب هوشمند قاصد، جنگنده J-8B، بمب هوشمند LS6، LeiShi-6 / LS6 Thunder Stone، بمب هوشمند، پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای، پیمان NPT، flash blindness، بمب افکن ب 29، ژاپن، بمب هیدروژنی، دوتریوم تریتیوم، بمب گداخت هسته ای، انفجار هسته‌ای، اورانیوم 235، بمب ‌های شكافت هسته‌ای، بمب کثیف، بمب های ضد نفر، ضد زره و ضد فلز، سی یو 94، روسیه، بمب خوشه ای، بمب ساعتی، الکترومگنتیک پالس، Iter، بمب الکترومغناطیسی، تسلیحات هسته‌ای، تزار، WMD، بمب فسفری، BLU-114 _ بمب خاموشی، بمب کربنی، AV-8B F-14A / B and / D، F-16C / D، F-15E، F-117، B-1B، F/A-18A/B، C / D، and E / F، سامانه‌های الكتریكی و الكترونیكی، CBU_97، BLU-114، بمب خوشه ای ‌مانند CBU_97، جنگ خلیج فارس، تاماهاوك، كلاهك موشك های كروز، نیروی هوایی آمریکا، بحران کوزوو و صربستان، بمبهای نرم و تسلیحات غیرکشنده، دستگاه ارتفاع سنج، سلاح سری، بمب گرافیتی، بمب مشهور غیر هدایت شونده، MK-82، بمب سقوط ازاد، آمریکا، آرژانتین، ایتالیا، ترکیه، اف 111، جاگوار، میراژ اف 1، بمب نفوذی بالدار، بمب های غیرهوشمندی، کمپانی ماترای فرانسه، بمب نفوذی، سیانوژن كلراید، عوامل اعصاب، nerve agents، پی بی اکس، Tritonal، تریتونال، BLU-109 Penetrator، بی ال یو – صد و نه، BLU، بی ال یو، پناهگاه اتمی نطنز، پناهگاه های زیرزمینی، اشعه ی لیزر، دولت اسراییل، بمب هایی هوشمند، Banker Buster، بانکر باستر، بمب های پناهگاه شکن، راكت، موشك، توپخانه، خمپاره، مین، عوامل تاول زا، blood agents، عوامل خون، گازهای كلر - فسژن و كلرو پیكرن، asphyxating agents، عوامل خفه كننده، گازهای اشك آور، تهوع آور، توهم زا و عوامل كنترل كننده شورشها.، International humanitarian law، هیدروفوب، جنگ‌افزار شیمیایی، ناپالم، بمب ناپالم،
دنبالک ها: آشنایی با انواع بمب ها(قسمت دوم)، آشنایی با انواع بمب ها(قسمت سوم)، آشنایی با انواع بمب ها(قسمت چهارم)،
ارسال توسط عرفان غلامی
آرشیو مطالب
نظر سنجی1
به نظرشما وضعیت سوریه چه خواهد شد؟







نظر سنجی2
خبرنامه