تبلیغات
مرجع معرفی جنگ افزار و تجهیزات نظامی - آشنایی کامل با چشمان تیزبین آسمان E - 2 Hawkeye


تصویر




آشنایی


هواپیمای E-2 Hawkeye که توسط شرکت گرومن ساخته شده است یک هواپیمای هشدار زود هنگام هوابرد می باشد که قادر است در تمامی شرایط جوی به ماموریت بپردازد . تاریخ ساخت این پرنده به اواخر دهه 1950 و اوایل 1960 باز می گردد که به درخواست نیروی دریایی ایالات متحده برای جایگزینی با آواکس E-1 ساخته شد .  به E-2 لقب "سوپر فاد" نسبت داده شده است چرا که  هواپیمای پیشین ، یعنی E-1 ملقب به "ویلی فاد" بود . این پرنده ( E-2 ) تنها آواکس موجود در نیروی دریایی ایالات متحده  می باشد که در حال خدمت است و در تمامی ناوگان نیروی دریایی حضور دارد . همچنین علاوه بر نیروی دریایی آمریکا ، نیروی هوایی مصر ، فرانسه ، اسرائیل ، ژاپن ، سنگاپور و تایوان از کاربران E-2 به شمار می آیند .


تصویر

آواکس E-1 ملقب به ویلی فاد




E-2A / E-2B Hawkeye


در سال 1956 نیروی دریایی ایالات متحده در حال توسعه طرح هواپیمای آواکسی بود که با تمام کشتی های نیروی دریایی یکپارچه باشد و بتواند  داده های تاکتیکی را در اختیار آن ها قرار دهد و با طراحی این آواکس توسط گرومن ، این طرح مورد قبول واقع شد. در ابتدا که این پرنده طراحی شد ،" W2F - 1 " نام گرفت که مدتی بعد به دلیل تغییرات در طراحی به " E-2A Hawkeye " تغییر نام داد . E-2 اولین هواپیمای ناوپایه ای بود که از چرخ های خود برای اخطار ، فرماندهی و کنترل هواپیما استفاده می کند .مشکلات مهندسان طراحی گرومن عظیم بود چرا که خواسته نیروی دریایی این بود که این هواپیما ها علاوه بر ناوهای هواپیما بر جدید ، در ناو های هواپیما بر کلاس " Essex " نیز فعال باشند و به دلیل این که ناوهای این کلاس در زمان جنگ جهانی دوم و کمی بعد تر ساخته شدند فقط هواپیماهای موتور جت می توانستند در این کلاس خدمت کنند . در نتیجه این خواسته ، تغییراتی در وزن ، طول و ارتفاع به وجود آمد و همچنین محدودیت هایی در مدل E-2A اعمال شد که در نتیجه آن ویژگی طرح ساخته شده از حد ایده آل کمتر بود و جالب این است که به دلیل از رده خارج شدن ناو های کلاس " Essex "  این هواپیمای تغییر یافته فقط چند سال توانست در ناو های این کلاس خدمت کند. نمونه اولیه این آواکس در تاریخ 21 اکتبر سال 1960 ، برای تست و آزمایش های آیرودینامیکی پرواز کرد و در تاریخ 19 آوریل سال 1961 به صورت کاملا مجهز و به صورت یک آواکس پرواز خود را انجام داد . E-2A برای اولین بار در ژانویه 1964 در اختیار نیروی دریایی قرار گرفت . در سال 1965 پس از تحویل 59 فروند از این هواپیما به نیروی دریایی ، طرح تحویل قطع شد و این به دلیل مشکلاتی همچون خنک کننده نامناسب برای دستگاه های الکتریکی و ... بود . کامپیوتر و سیستم های اویونیک پیچیده ، حرارت قابل توجه ای تولید میکردند که بدون استفاده از تهویه مناسب ، این حرارت موجب خرابی سیستم می شد . این مشکل مدت ها پس از ورود به ناوگان ادامه داشت و علاوه بر این مشکلات ، بدنه هواپیما نیز ، مستعد خوردگی بود .  پس از این مشکلات ، مقامات نیروی دریایی از سوی کنگره مورد بازخواست قرار گرفتند که چرا با علم بر این که هواپیماها دچار مشکل هستند و قبل از رفع مشکلات ، چهار قرارداد از سوی آن ها امضا شد . پس از این ، کامپیوتر دیجیتال " Litton L-304 " جایگزین کامپیوتر غیر قابل اعتماد " درام چرخشی " شد و سیستم های  خودکار هواپیما با نمونه های جدید تر و پیشرفته تر تعویض شدند که هواپیمای ارتقا یافته E-2B  نام گرفت . در مجموع 49 فروند از 59 فروند E-2 A به استاندارد E-2 B ارتقا یافتند . این هواپیما ( E-2 B ) به جای E-1B در اسکادران های مختلف نیروی دریایی به عنوان استاندارد هواپیمای پیش اخطار تعیین شد .


E-2C Hawkeye و تحولات



تصویر



با وجود این که به روز رسانی های انجام شده در E-2B ضریب اطمینان آن را نسبت به E-2A افزایش داد ، با این حال در نظر نیروی دریایی این یک اقدام موقت بود چرا که آن ها می دانستند ، که می توان قابلیت این هواپیمای پیش اخطار را افزایش داد .از این رو در آوریل سال 1968 ، یک برنامه برای بهبود و افزایش قابلیت اطمینان در دستور کار قرار گرفت که شامل ساخت 28 فروند نمونه جدید E-2 C و ارتقا 49 فروند E-2 B به سطح C می شد . بهبود در هواپیماهای جدید و به روز رسانی شده بیشتر در قسمت رادار و عملکرد کامپیوتر متمرکز شد . دو E-2A که به E-2C ارتقا یافتند اولین پرواز خود را در 20ژانویه سال 1971 به عنوان نمونه اصلاح شده انجام دادند و همچنین آزمایشات ثابت کرد که تولید این مدل رضایت بخش خواهد بود و اولین E-2C ( مدلی که بدون ارتقا دادن ، ساخته شد ) در 23 سپتامبر 1972 به پرواز در آمد . در میان سال های 1988 - 1991 ، 18 فروند از E-2 ها به استاندارد سطح " I " رسیدند که در این استاندارد رادار " APS-139 " و موتور "  T56-A-427  "  جایگزین  ،  رادار " APS-125 " و موتور  "  T56-A-425   " شدند و هزینه ارتقا هواپیمای قدیمی به این سطح برابر با تولید یک هواپیمای جدید بود .


E-2D Advanced Hawkeye


این مدل که آخرین نسخه هواپیمای E-2 می باشد ، در حال حاضر در حال توسعه است که برای اولین بار دو هواپیما به نام های " دلتا یک " و " دلتا دو " برای ارتقا به این سطح در حال ازمایش هستند . از مزیت های این نمونه نسبت به گذشتگان خویش می توان به داشتن ، مجموعه اویونیک کاملا جدید ، رادار " APY-9 " ، رادیو سوئیت ، کامپیوتر ماموریتی ، قابلیت ارتباطات ماهواره ای یکپارچه ، سیستم مدیریت پرواز ، بهبود موتور های توربوپراپ T56-A-427A و توانایی بالقوه در سوخت گیری هوا به هوا اشاره کرد .تحویل این مدل به نیروی دریایی ایالات متحده از سال 2010 میلادی آغاز شده است .


طراحی


E-2 یک هواپیمای بلند پرواز است که در هر بال خود دارای یک موتور توربوپراپ و سه ارابه فرود می باشد . همانند دیگر هواپیماهای نیروی دریایی ، این هواپیما نیز برای فرود از یک قلاب که در قسمت دم قرار دارد ، استفاده می کند.


موتور



تصویر



نام : T56

نوع : توربو پراپ

کمپرسور: جریان محوری

سازنده : شرکت رولز رویس انگلستان

قطر : T-56-A-427/427A : 12 فوت ( 3.71 متر )

طول : T-56-A-427/427A : 27 اینچ ( 68.58 سانتی متر )


T56 یک موتور توربو پراپ جت است که با استفاده از پروانه ،  تولید انرژی می کند . این موتور تک شفتی توربوپراب با یک کمپرسور جریان محوری 14 مرحله ای می باشد که توسط یک توربین چهار مرحله ای هدایت می شود و گیربکس دارای دو مرحله کاهش دنده و ویژگی های ترمز پروانه است . مدل جدید تر این موتور که T56-A-427 نام دارد دارای ویژگی برتری نسبت به نمونه قبل خود از جمله : سرعت صعود بهتر ، 23 در صد قدرت بیشتر در دمای بالای محیط ، 13 درصد کاهش مصرف سوخت و 12 درصد سقف پروازی بالاتر ، می باشد .


قدرت


T56-A-425 : 4600 اسب بخار ( 3433 کیلو وات )


T56-A-427 : 5250 اسب بخار ( 3920 کیلو وات )


T56-A-427A : 5100 اسب بخار ( 3806 کیلو وات )

خدمه


تصویر



این هواپیما دارای پنج خدمه می باشد که شامل خلبان ، کمک خلبان ، افسر مرکز اطلاعات ، افسر کنترل هوایی و اپراتور رادار ( که در عقب بدنه و به طور مستقیم در زیر " rotodome " قرار دارد ) ، می باشد .



تصویر




وظایف


ماموریت هایی که نیرویی دریایی برای این هواپیمای پیش اخطار در نظر گرفته است می توان به  ، فرمان و قابلیت کنترل تمام گروه های همراه ناوهواپیمابر ، نظارت بر روی زمین - دریا  و هوا ، کنترل جنگنده های دفاع هوایی ، کنترل و هدایت هواپیماهای شرکت کننده در عملیات های هجومی ، کنترل عملیات جستجو برای نجات خلبانان و ملوانان از دست رفته نیروی دریایی در دریا ، رله رادیویی برای ارتباطات و همچنین در مواقع ضروری می تواند کار کنترل هوایی را انجام دهد ، اشاره کرد . E-2C و E-2D از سنسورهای پیشرفته الکترونیکی در ترکیب با پردازش دیجیتال سیگنال کامپیوتری بویژه در رادارهای خود ، برای هشدار زود هنگام از حملات هواپیماهای دشمن و موشک های ضد کشتی ، گشت های هوایی ( CAP ) و در درجه دوم برای نظارت بر روی دریا و زمین برای کشتی های جنگی دشمن و موشک های پدافندی زمین به هوا و سایر ماموریت های نظارت الکترونیکی ، استفاده می کنند .


تجهیزات الکترونیک


تصویر


با توجه به تجهیزات الکترونیکی پیچیده ، این هواپیما انعطاف پذیری زیادی در انجام دادن وظایف دارد .جز جدایی ناپذیر جناح هوایی در E-2 سه اصل : رادار ، IFF و سیستم تشخیص منفعل ( پسیو ) می باشد . این سنسورها از طریق یک کامپیوتر چند منظوره یکپارچه شده E-2 را قادر می سازند تا به ، ارائه هشدار زود هنگام ، تجزیه و تحلیل تهدیدات و اقدام متقابل در مقابل اهداف سطحی و هوای یکپارچه شده بپردازد . رادار دوربرد ، رادار با وضوح بالا ، کارکردن با سیستم شناسایی دوست یا دشمن ( IFF ) و سیستم های تشخیص منفعل ( پسیو ) از طریق کامپیوتر مرتبط همگی از تجهیزات Hawkeye هستند . همچنین اطلاعات بدست آمده توسط این هواپیما به سرعت و در زمان واقعی به مراکز دفاع هوایی که تصمیمات در آن اتخاذ می گردد ، ارسال می شود . در مدل E-2C ، این هواپیما می تواند توانایی دشمن را به نفع خود استفاده کند . بدین صورت که با استفاده از یک سیستم تشخیص منفعل ( پسیو ) " PDS " که در میان هواپیماهای پیش اخطار منحصر به فرد است ، اپراتورهای سیستم سلاح ، قادر به شناسایی و ترجمه و بومی سازی فرستنده رادار فعال می باشند .


رادار



تصویر



قطر رادار دوار که در بالای بدنه این آواکس نصب شده است 24 فوت ( معادل 7.3 متر ) می باشد و شش دور در دقیقه می چرخد و برد این رادار در برابر اهدافی همچون هواپیماهای جنگنده 200 ناتیکال مایل دریایی می باشد که شامل رادار با برد بلند و سیستم IFF می باشد . اجزایی که در این آواکس به کار رفته شده است در دیگر آواکس های ناوپایه به کار گرفته نشده است . رادار این پرنده با استفاده از سیستم هایی که دارد می تواند بر محدودیت خط دید که ناشی از انحنای سطح زمین است ، غلبه کند .


رادار AN/APS-120


سازنده


شرکت جنرال الکتریک


نوع


رادار باند UHF  و ( 300 مگاهرتز - 3 گیگا هرتز ) ، از خانواده رادارهای پیش اخطار


این رادار که از سری 145 رادارهای پیش اخطار می باشد کار توسعه و تکامل آن در دهه 60 میلادی آغاز واین مدل از روی نمونه AN/APS-111 ساخته شده است . همچنین به یک سیستم " OL-93/AP " مجهز است که با تشخیص پردازش زیر سیستم کار می کند و برای آن یک قابلیت ردیابی اهداف زمینی محدود در نظر گرفته شد . کامپیوتر و نمایشگر های این رادار یکپارچه سازی شده و برای رهگیری دقیق تر اهداف هوایی یک نمایش دهنده هوایی متحرک به نام " AMTI " برای آن در نظر گرفته شد . رادار بهبود یافته AN/APS-120 دارای مقاومت بیشتری برای رفع پارازیت می باشد .


رادار AN/APN-171


نوع


رادار ارتفاع سنج

این رادار بر روی اکثر هلی کوپترها و هواپیماهای ایالات متحده نصب می باشد . از جمله توانایی های این رادار می توان به : هشدار دادن در مورد کم شدن ارتفاع ، سرعت هواپیما و از بین بردن خطا ها در مورد ارتفاع هواپیما ، اشاره کرد .


( AN/ALR-59 )  


سیستم جنگ الکترونیک هوابرد ( EW ) و ESM


AN/ALR-59 یک سیستم بسیار دقیق جهت پیدا کردن تجهیزات می باشد که قادر است همزمان در چهار باند ، بین 2 گیگاهرتز - 18 گیگا هرتز را با کامپیوتر تمام اتوماتیک  ، اسکن فرکانسی کند . Loral باعث شده است تا سیستم آنتن به صورت مربع باشد . این سیستم بر روی E-2 های نیروی دریایی آمریکا و نیروی هوایی اسرائیل و ژاپن نصب شده است .


شناسایی دوست یا دشمن ( IFF )



تصویر



در E-2 پس از ارسال سیگنال های  و بازگشت دادن آن توسط نیروهای خودی به این هواپیما ، سیگنال ها به دستگاه OL-76AP داده می شود ( نمونه جدید تر آن " OL-93/AP " می باشد )  و پس از پردازش نتیجه بر روی نمایشگر کنترل سیگنال ها AN/APA-172 به نمایش در می آید . زمانی که کد های شناسایی برای E -2 از سوی نیروی خودی ارسال شود ، سیستم AN/APX-72 وظیفه پاسخ دادن به این کد ها را دارد.


AN/APX-72


این سیستم یک ترانسپوندر " IFF " هوابرد است که به صورت  خودکار رادار را شناسایی می کند و توانایی دریافت یا ارسال سیگنال اظطراری را دارد و همچنین وظیفه پاسخگویی سیگنال های شناسایی دوست یا دشمن که برای E-2 ارسال می شود ، در حالت های 1, 2, 3/A, C و 4 بر عهده این سیستم می باشد . در نمونه های پیشین این مدل نیاز بود تا از یک کامپیوتر " KIT-1A/TSEC " استفاده شود .

مشخصات


مشخصات ابعاد : 146 × 162 × 340 میلی متر


فرکانس دریافت : 1030 مگا هرتز


فرکانس انتقال : 1090 مگا هرتز


توان خروجی : 27 DBW


وزن :  6.8  کیلو گرم


حساسیت : -90 dBV


اجزای AN/APX-72




Transponder Control ( کنترل ترانسپوندر )


تصویر


دستگاه کنترل C-6280A (P) / APX به اپراتور اجازه می دهد تا طیف وسیعی از حالت های ترانسپوندر که شامل : کد های پاسخ ، پالس شناسایی و تست و آزمایش دلخواه خود را ، انتخاب کند . این کنترل دارای 4 حالت می باشد تا هنگام دریافت سیگنال برای هشدار دادن به اپراتور از آلارم نوری و آلارم صوتی استفاده کند و برای ارسال سیگنال نیز از نشانگر نوری بتوان استفاده کرد . همچنین حالت چهارم نیز دکمه ( " حالت خود را آزمایش کنید " ) می باشد .









Transponder ( دستگاه گیرنده که پس از دریافت مخابره ها بطور خودکار جواب آن را می دهد )


تصویر


دستگاه  RT859A/APX-72  جز اصلی سیستم AN/APX-72 می باشد که در هواپیماها و کشتی ها نصب می گردد و وظیفه آن این است که به صورت خودکار به مخابره های دریافتی پاسخ می دهد .نحوه عملکرد آن بدین صورت است که پس از دریافت سیگنال از منبع خارجی ( منظور هواپیما یا کشتی فرستنده سیگنال برای شناسایی دوست یا دشمن است ) آن را رمزگشایی و پردازش کرده و پاسخ مناسب را برای فرستنده سیگنال ارسال می کند .











In-Flight Transponder Test Set ( مجموعه آزمون ترانسپوندر در پرواز )


تصویر



با افزایش استفاده از سیستم ترانسپوندر IFF ، نکته مهم برای خلبان این است که از سیستم IFF خود به درستی استفاده کند .  دستگاه TS-1843B/APX برای تست ترانسپوندر بر روی سیستم IFF هواپیماها و کشتی ها نصب می شود . محل نصب این سیستم بین آنتن IFF و ترانسپوندر می باشد . همچنین وظیفه نظارت بر عملکرد ترانسپونتر هنگام دریافت سیگنال از منبع خارجی بر عهده این دستگاه است .








Mount


تصویر



دستگاه MT3809/APX-72 وسیله ای است که ترانسپوندر را بر روی آن نصب می کنند .




انواع مدل ها




W2F-1


طرح اصلی Hawkeye که در سال 1962 به E-2A تغییر یافت .


E-2A


نسخه اولیه این هواپیما می باشد که به تعداد 59 فروند ساخته شد .


TE-2A


دو فروند از مدل E-2A برای آموزش به استادان خلبان ، به این مدل تبدیل شدند .


YC-2A


دو فروند E-2A با شماره سریال های 148147 و 148148 به عنوان نمونه آزمایشی مدل C-2 ، به این مدل تبدیل شدند .


E-2B


نمونه بهبود یافته E-2A که دارای کامپیوتر محاسبات پیشرفته تر و بال های بزرگتر نسبت به مدل قبلی بود .


YE-2C


دو E-2A با شماره سریال 148712 و 148713 برای ساخت مدل E-2 C ، تبدیل به این مدل شدند .


E-2C


به عنوان نمونه ارتقا یافته E-2B اما با قطعات الکترونیک جدید ، رادار نظارت و رادار جستجو به تعداد 63 فروند ساخته شد . موتور های توربوپراپ در این مدل به روز رسانی شدند .

E-2C گروه 0


نسخه اولیه E-2C که به رادار های AN/APS-120 و AN/APS-125 مجهز بود .


E-2C گروه I


این مدل مجهز به رادارهای AN/APS-139 به علاوه کامپیوتر ماموریتی ungraded و موتورهای به روز رسانی شده می باشد .


  E-2C گروه 2


ارتقا این مدل نیز مربوط به سیستم الکترونیک و نصب رادار AN/APS-145 می شود .


E-2C Hawkeye 2000


این مدل مجهز به کامپیوتر ماموریتی جدید و قابلیت همکاری " CEC " و ارتباطات ماهواره ای اضافی است .


E-2D


در حال حاضر در حال تست های پروازی و آزمایشات می باشد که نسبت به هم قطار های خود دارای ویژگی های بارزی همچون : مجموعه اویونیک پیشرفته ، موتورهای بهبود یافته ، کاکپیت شیشه ای و قابلیت سوخت گیری هوا به هوا می باشد .

E-2T


این مدل برای توسط گرومن به سفارش تایوان و از بازسازی E-2A و E-2B ساخته شد و از نظر الکترونیک در سطح E-2C گروه II و مجهز به رادار APS-145  می باشد .



کاربران



نیروی دریایی ایالات متحده

مصر


اسرائیل

فرانسه

ژاپن


سنگاپور


مکزیک

تایوان


تصویر

E-2 HAWKEYE متعلق به مکزیک




طبقه بندی: هواپیماهای پیش اخطار و اواکس ها، 
برچسب ها: آشنایی کامل با چشمان تیزبین آسمان E - 2 Hawkeye، چشمان تیزبین آسمان، E - 2 Hawkeye، هواپیما، هواپیمای پیش اخطار، جنگ افزاار، worldarmy،
ارسال توسط عرفان غلامی
آرشیو مطالب
نظر سنجی1
به نظرشما وضعیت سوریه چه خواهد شد؟







نظر سنجی2
خبرنامه